Yasin Suresi Tefsiri - 23 - Dr. Mehmet Akar

26- Ona haydi gir cennete gir denildi. ‘Keşke!’ dedi, halkım bilseydi

Yiğit bilge kul, Allah’ı birleyip, kavminin şirk ve küfür içerisinde olduğunu söyleyip kendisinin müslüman olduğunu beyan edince çılgına dönen halk, yiğidin üzerine üşüştü. Ezdiler. Linç ederek şehit ettiler.
Küfür her daim, mantığının tıkandığı yerde kaba kuvvete başvurur. İbrahim as. ı ateşe atmışlar, Yusuf as. ı zindana tıkmışlar, Muhammed as. ı hep birlikte öldürmeye kalkmışlardı. Dininde istikrarlı, hakkı ortaya koymakta dirençli olanlar tarih boyunca hep aynı muameleye maruz kalıyor.
Sahib-i Yasin diye bilinen, hakkı tebliğ uğrunda şehadet şerbetini içen o yiğit, aziz, şuurlu yiğide cennet artık vacip oldu. Allah’ın razı olduğu imanın ve sabrın karşılığı olarak ona haydi cennete gir denildi. Cennet halen vardır diyenlerin delili olan bu ayete göre cennete doğrudan girmiştir. Bir diğer görüşe göre cennete gir denilmesi cennet ehlinden olduğunun şimdiden müjdelenmesidir.
Allah’ın fedakar kullarının geleceği cennetle şekilleniyor. Kime şehit denileceğinin öğrenilmesinin yanında hayatını imanına şahit kılan, hak yolun temsilcilerine ilahi bir müjde veriliyor. İnsanların bilemeyeceği cennet haberini Allah azze ve celle veriyor.
Cennete gir sözünü kim söylemiştir? Görüşler şöyle:
Şehadeti müteakip ‘cennete gir’ sözünü melekler demiş olabilir.
(Onlar,) meleklerin, “Size selâm olsun. Yapmış olduğunuz (iyi) işlere karşılık cennete girin” diyerek tertemiz olarak canlarını aldıkları kimselerdir. Nahl 32
Cennete gir müjdesini o yiğit müslümanın kararlılığı nedeniyle peygamberler vermiş olabilir.
Öldürmelerine rağmen kavminin iyiliğini istedi. Zarif ifadeler kullandı. Allah’ın kendisine ikramı olan dünyadaki iman ve sabrının muhteşem karşılığını gördü. Dünyanın zorluğundan, eksikliklerinden, hastalıklarından, üzüntüsünden ahiretin genişliğine, güzelliğine kavuştu. Ruh cisim olmaksızın diridir. İşitir, hisseder, konuşur.
Allah yolunda öldürülenleri sakın ölü sanmayın. Bilakis onlar diridirler; Rableri yanında rızıklara mazhar olmaktadırlar. Al-i İmran 169
‘Sağ kalanların kendi halini bilmesini temenni etti. İyi halimi, güzel akıbetimi keşke bilseler.’ Şehitler tekrar dünyaya dönüp tekrar şehit edilmeyi, sonra tekrar dünyaya dönmeyi tekrar şehit edilmeyi ve bunun hep tekrarlanmasını isterler.
Cennete giren hiç kimse dünyaya geri dönmek istemez, yeryüzünde olan her şey orada vardır. Ancak şehit böyle değil. O, mazhar olduğu ikramlar sebebiyle yeryüzüne dönüp on kere şehit olmayı temenni eder. Buhari
‘Keşke kavmim benim hakkımdaki ilahi korumadan ve bana verilenlerden haberdar olaydı. Burası ne güzel, keşke halkım ebedi nimeti görse, bilse, anlasa. Bu cennetin bana neden verildiğini kavrasa daha farklı olurdu. Beni ortadan kaldırmakla çok şey kazandığını düşünen halkım aslında ne çok şey kaybettiğini bilseydi. İnkar üzere inat etmeseler ve iman edip kurtulsalardı’ Mü’min iyi niyetlidir. Hiçbir zaman aldatıcı olmaz. Kavmi hakkında sürekli olumlu fikirler geliştirmek ister:
“Çünkü, onlar (putlar), insanlardan birçoğunun sapmasına sebep oldular, Rabbim. Şimdi kim bana uyarsa o bendendir. Kim de bana karşı gelirse, artık sen gerçekten çok bağışlayan, pek esirgeyensin. İbrahim 36
O yiğit müslüman kardeşlerinin hep hayrını, hidayetini ve bilinçlenmesini istedi. Dua etti. Beddua etmedi. Halkının kurtuluşunu, dirilişini istedi. Hayattayken ‘ey kavmim peygamberlere tabi olun’ diye nasihat ederken ölümünden sonra da kavmine ‘keşke şu cenneti bilselerdi’ diye güzel temenniler besledi. Şahsi öfkesini bastırdı, düşmanlarına karşı yine de merhamet yolunu bırakmadı. Kendini öldürenlere iyilik dilekleri içerisindedir. O hala kavminin düşük haline üzülüyor. H.z. Muhammed sav. Taif dönüşünde kendisini taşlayanlar için benzer şeyleri söylüyordu:
‘Yarabbi! Sen onları bağışla. Onlar gerçeği bilmiyorlar. Sen bağışla onları. Onların içlerinden müslümanlar gelecektir’
Yiğit müslüman bugün bile mesajını iletmeye devam ediyor. Şehitler sanki canlıdır ve sürekli mesaj vermektedirler. Hayatından ibret almasalar bile ölümüyle ibret alınabiliyor.
Allah yolunda öldürülenlere “ölüler”” demeyin. Bilakis onlar diridirler, lâkin siz anlayamazsınız. Bakara 154
Allah’ın elçilerini müdafaa eden bu yiğit müslüman olduğu gibi o ortamda etliye sütlüye karışmayanlar da var. Ne peygamberlerin yanındalar ne de karşısındalar. Olayı dışarıdan seyrediyorlar. Sanki o yiğit davetçinin şehit edilmesini pisi pisine öldü diye değerlendiriyorlar. Acele etmese, keşke yaşasa da büyük hizmetler yapsaydı diye ilk elde güzel gelecek yorumlar yapıyorlar. Cennetten büyük kazanım mı olur? O yiğit cenneti kazandı. O kadar.
Davetçiler, zalimler arasında kalmış müslümanı kurtarmak için mücadele etmelidir. Aynı zamanda toplumu kazanmak için latif ve nazik muamele etmelidir. Öfkesine yenilmemelidir. Nefret, kin ve intikam duygusuyla hareket etmemelidir. İnsanlara kızmak yerine suçu biraz da kendinde aramalıdır. Tanıtamadım, yeterince anlatamadım diye düşünmesi daha yerinde olacaktır. Mü’minlerin insanlığın hayrını,hidayetini ve sonunda cennete gitmelerini istemekten başka hangi gayeleri olabilir?