Gerek yoktu

Stalin, Mao, Pol Pot, ülkelerini manyakça ‘yeniden yapılanma’ programlarıyla Karl Marks’ın “Sermaye” kitabına veya o kitaptan mülhem başka teorilere uydurmak için on milyonlarca insanın canına okudular.
Pratiği teoriye uydurmak namına kendi halklarını kıyımdan geçirdiler.
Yaptıkları hesap hatalarının bedelini canlarıyla ödeyen onca insanın ardından dökecek bir damla bile gözyaşları yoktu.
Zerre kadar acımıyorlardı insana.
Onlara göre, insan değil, insana ilişkin teoriydi esas olan.
Teoriye ayak uyduramayanların canı cehennemeydi.
İklimin, toprağın bunda paydı vardıysa, onların da canları cehennemeydi.
Berlin Duvarı’nın yıkıldığı, komünizme dayanan “Doğu Bloku”nun ve dolayısıyla Marksist sistemin çöktüğü günlerde şöyle bir karikatür yayınlanmıştı:
Karl Marks, elleri cebinde, suratında dünyanın en masum ifadesi, “Benimkisi öylesine bir fikirdi” diyor.
Yüzlerce emniyet mensubunun ve binlerce PKK militanının ölümüne yol açan hendek terörünün mimarlarından Murat Karayılan’ın “Şehirlerde bu düzeyde bir savaş yaşanmasına gerek yoktu” demecini okuyunca aklıma o karikatür geldi.
Ve teoriye bir türlü uymayan halklarının çektiği acıları umursamayan Mao’ların, Pol Pot’ların hunharlığı.
Karl Marks’ın kamuculuğu gerçekten sadece bir fikirdi ve o manyakların bu fikir üzerinde yükselttikleri vahşet imparatorluğunun sorumluluğu Karl Marks’a yüklenemez.
Murat Karayılan ve arkadaşları ise “Bizimkisi sadece bir fikirdi” deyip geçemezler.
O fikri hayata geçirenler bizzat kendileri değil mi?
Madem “şehirlerde bu düzeyde bir savaş yaşanmasına gerek yoktu”, öyleyse o savaşı yaşatanlar olarak “gerek yoktu”nun ötesinde de bir şeyler söylemeleri gerekmez mi?
Basın, haberi “özeleştiri” diye vermiş.
Bu nasıl özeleştiri?
“Gerek yoktu” deyip geçiyor adam. Açıklama yapmaya, yanlış hesaplarının yol açtığı büyük felaketten ötürü özür dilemeye lüzum görmüyor. Polisler, askerler, siviller umurunda olmadığı gibi, gereksiz yere ölüme sürüklediği binlerce PKK’lı da umurunda değil.
Onlar için üzüldüğüne dair en ufak bir işaret bile vermiyor. Onların ailelerini ve halen PKK saflarında yer alan arkadaşlarını teskin etme ihtiyacının zerresini bile hissetmiyor.
Stalin’i, Pol Pot’ı hatırlatan müthiş bir vicdansızlık, insafsızlık. Kendi saflarındaki Kürt’e bile metelik vermediğini hiç gizlemeyen PKK’yı Kürt’ün hak-hukuk savaşçısı gibi görenler aptallıklarına doymasınlar.
Murat Karayılan öyle pervasız konuşuyorsa, malını bildiği için konuşuyor!