SOKAKLARIN EFENDİSİ ESNAFIN DOSTU

Saat sabah 4 buçuk. Şehrin sakinleri işlerine koyulmak için henüz yollara revan olmamış. Fatih’in ara sokaklarında birkaç evsiz ve sokak hayvanı dışında kimsecikler yok. Lakin birileri dışında… Onlar, her sabah daha gün ağarmadan İstanbul’un tarih kokan semti Fatih’i yeni güne hazırlayan temizlik işçileri. Edirne kapı’da surların hemen dibinde yer alan bir çay ocağında toplanan temizlik işçileri, soğuğa  meydan okuyan sıcak çaylarını yudumladıktan ve sabah sohbetini yaptıktan sonra Fatih’in muhtelif semtlerine dağılıyorlar. Sabah 5 olduğunda kimsesiz sokaklarda bir tek onların çalışma sesleri duyuluyor. Ellerinde süpürgeler, karış karış kirlerden arındırıyorlar Tarihi Yarımada’yı.

Sokakların  efendisi, esnafın dostu

Tarihi Yarımada’nın temizlik kahramanlarından biri Sercan Meşelik. 7 yıldır Fatih Belediyesi’nde çalışan Meşelik, 3 çocuk babası. Minarelerden yükselen sabah ezanı Fatih’in semalarına yükselirken anlatıyor Meşelik: “Vatan Caddesi’nde bulunan Fatih Belediyesi’nin önündeki muhit benim sorumluluğunda. Buraların temizliği benden sorulur.” Edirnekapı’dan ilçeye dağılan temizlik işçileriyle beraber biz de koyuluyoruz yollara. Vatan Caddesi’ne geçiyoruz Sercan Meşelik’le beraber. Telefonu çalan emektar işçi: “Dur ağabey daha gelmedim, ama beş dakikaya oradayım” diyor. Arayan, Vatan Caddesi’nin meşhur simitçilerinden biri. Seyyar arabasını kamyondan indirip, Fatih-Emniyet metro durağı önüne kurmak için yardım istiyor simitçi. Her sabah yaşlı simitçiye yardıma giden Meşelik, “Ben sürekli o bölgede olduğum için esnafla arkadaş gibiyimdir” diyor. Belediye önünde buluştuğu arkadaşının seyyar simit arabasını omuzlayıp metronun önüne bırakıyor Meşelik. Geceden kalma sabah soğuğu iliklere işlerken yağmur iyiden iyiye şiddetini artırıyor. Saatler 6’ya yaklaştığında Vatan Caddesi’nden tek tük insanlar geçmeye başlasa da caddenin o alıştığımız görüntüsünden eser yok. Gökyüzünün laciverte çalan mavisi artık yavaş yavaş caddeleri aydınlatmaya başlıyor. Fatih’in havasını ‘maneviyatla dolu’ diye tanımlayan temizlik işçisi Meşelik, sabah ezanıyla birlikte çalışmaya başlamaktan memnun olduğunu söylüyor.

Sabah 7’de kalkıp işe gidemeyen insanlardan dem vuran Meşelik, “Biz saat 4’te şıp diye uyanıp işimize gelebiliyoruz. Tabi bunun en büyük külfeti ise gece erken yatmak zorunda kalmak” diye konuşuyor. Çocukları, gece çok erken yatan babalarına birlikte vakit geçiremedikleri için sitem ediyormuş. Ama güne bu kadar erken başlamanın bir de artısı var; erkenden eve dönmek. Bu sayede hava kararmadan çocuklarla gezmeye gidebildiğini söyleyen Meşelik, “Bazı zamanlar çocukları alıyorum, gündüz gözü ile gezmeye gidiyoruz. Hem ben hem de onlar mutlu oluyor” diyor.

“İşimi yaparken kolay gelsin demeleri yetiyor” 

Sohbet esnasında hepimizin duyarsızlaştığı bir konuyu hatırlıyoruz; gündelik koşuşturmacanın içinde selam vermeden, hal hatır sormadan geçtiğimiz insanları. Sokaktaki insanlarla ilişkisinden bahseden Meşelik, “Mesai saatlerim içinde en çok hoşuma giden, insanların bana ‘kolay gelsin’ demesi oluyor” diyor.
Sorularımızı yanıtladıktan sonra Meşelik, Fatih Camii’ne koşuyor sabah namazı için. Ardından yeni uyanmaya başlayan İstanbul’un sokaklarını arşınlayarak bize temiz bir şehir bırakmak için çalışmaya devam edecek.