Karar gazetesi nereden gelip nereye gidiyor? - HÜLASA

Karar gazetesi dün yayına başladı. Başlar başlamaz, aleyhinde tezviratta bulunan dedikoducu ve müfteri kardeşlerimizin alayını ‘ofsayta’ düşürdü.
Çekirdeğini Yeni Şafak’ın kurucu kadrosunun oluşturduğu Karar’ın o kadroya mensup yayın yönetmeni İbrahim Kiras, “Karar’ın hikâyesi” başlıklı mukaddimesinde 28 Şubat (1997), 27 Nisan (2007), 7 Şubat (2012) ve 17-25 Aralık (2013) darbelerine mukavemetlerini hatırlatıp “Dün en karanlık zamanlarda ne isek bugün de oyuz; yarın yine o olmaya devam edeceğiz.
Başka bir şey bilmeyiz, bilmek de istemeyiz” dedi.
O kadrodan Yusuf Ziya Cömert de, “İhaleden anlamayız, ne iş yapsaydık?” serlevhası altında, Karar’ın “fikri neseb”inin Ahmed Cevdet Paşa, Mehmed Akif, Necip Fazıl, Sezai Karakoç’lara dayandığını, siyasi çizgisinin ise Milli Nizam Partisi’nden AK Parti’ye uzanan çizgi olduğunu belirtip, son 20 senede milli irade düşmanlarına karşı verdikleri / katıldıkları mücadelelerin hülasasını çıkardı ve şöyle dedi: “Yani biz hep buradayız. Bize ‘laga luga’ edelerden daha çok buradayız.”
Ve Mehmet Ocaktan: “Bu kadro, 28 Şubat’ta Necmettin Erbakan ve Tayyip Erdoğan’ın siyasi mücadelesi ile ilgili yazılar yazmanın zor olduğu günlerde nasıl bir duruş sergilediyse, 17-25 Aralık’ta Tayyip Erdoğan’ı ve demokrasiyi hedef alan paralel kalkışmaya karşı da aynı kararlı mücadeleyi sürdürdü. Kimsenin kuşkusu olmasın ki bu kadro, dün olduğu gibi, bugün ve yarın da dindar ve muhafazakar dünyanın değerlerini seslendirmeye ama aynı zamanda bu ülkedeki herkesin hukukunu, özgürlüğünü savunmaya ve vicdanlı bir duruş sergilemeye devam edecektir.”
Ve Mustafa Karaalioğlu: “Türkiye’nin bir numaralı meselesi seviyesizliktir… İyi bir dış politika, iyi bir anayasa, yüksek bir milli gelir, güzel bir bestenin ve hatta daha çok gol atan milli takımın yolu yüksek seviyeli insanlar toplumu olabilmekten geçiyor. Yetinmemekten, ‘Nasıl olsa böyle de gidiyor’ dememekten geçiyor. / Bir ara parmaklarımızın ucuna dokunan ve yakalar gibi olduğumuz ama şimdilerde tümden kaybettiğimiz o seviyeyi inşa etmeliyiz.
Etmeliyiz, zira bu hal hal değil, bu gidiş gidiş değildir.”
Seviye, evet. Burası çok önemli. Tam bir buçuk senedir her gün dünyanın hakaret ve iftirasına maruz kalan, “paralel tezgâh”tan “majestelerinin uşakları”na kadar yemedikleri damga kalmayan, hele Karar’ın çıkış tarihine doğru maruz kaldıkları alçakça saldırıların haddi hesabı olmayan Kiras, Cömert, Ocaktan ve Karaalioğlu, Karar’ın ilk sayısındaki bu yazıları / duruşları ile müthiş bir seviye dersi verdiler.
Dolmuşlardı, taşabilirlerdi, öfke duyguları ve hesaplaşma arzularıyla biçimlendirebilirlerdi ilk yazılarını, kimse de yadırgamazdı bunu; ama onlar, öfkelerini değil sağduyularını konuşturmayı tercih ettiler. Seviyeye sadece lafta değil sahiden talip olduklarını koydular ortaya.
Allah utandırmasın.