Tek kelime: Stinger

Azez’de birçok devrimci ile görüştüm. İstisnasız hepsi aynı şeyi söyledi: “Bize Stinger lazım.”
Göğüs göğüse çarpışmalarda Esed ordusuyla, “Hizbuşşeytan” milisleriyle, Bağdadi Grubu’yla, Suriye PKK’sıyla baş edebildiklerini, silah ve mühimmat eksiğini adanmışlıkları ile kapatarak bunların hepsiyle aynı anda savaşabildiklerini, fakat son zamanlardaki ağır hava bombardımanı yüzünden mevzilerini savaşmadan terk etmek zorunda kaldıklarını, halkı ve devrimi korumak için buna muhakkak çare bulmak gerektiğini belirttiler.
Bir devrimci dedi ki: “Türkiye, mülteciler için 9 milyar dolar harcamış. Bize Stinger verseydi buna gerek kalmazdı.
Mültecilerin ekseriyetini hava bombardımanından kaçanlar teşkil ediyor. Birkaç uçak düşürebilseydik, düşmanı hava saldırılarından vazgeçirebilirdik.
O zaman bu iş bu kadar uzamaz, devrim herhalde çoktan gerçekleşmiş olurdu.”
Küçücük bir köyün üstüne bile 5-6 uçak gönderip bütün evleri tek tek patlatıyormuş Rusya. Devrimciler, hava bombardımanından kendileri de başlarını kaldırmadıkları için halkın yardımına koşamamaktan muzdaripler.
Aslında göğüs göğüse çarpışmalarda da eskisi kadar iddialı olamıyorlar. Diyelim ki PYD’nin saldırdığı bir kasaba veya şehirde Rusya’nın ağır hava bombardımanına rağmen tutunmayı başardılar;
PYD milisler o kasaba veya şehre geceleyin giriyorlar ve ABD’nin sağladığı gece görüş düzenekleri sayesinde rahatça yol alabiliyorlar. Keklik gibi avlayabiliyorlar, o imkâna sahip olmayan devrimcileri. Tel Rıfat’ın işgale uğraması aynen böyle olmuş.
Durum budur. Yapılması gereken bellidir.