Rüzgâr, hadi yap görevini!

Bir dağın en tepesine tırmanıp kan ter içinde
Ayağımın ucunu sürüsem şöyle uçurumun en dibine
Başımı atsam arkaya doğru kaldırsam kafamı
Baksam ufuklara,
Dalsam…
Dalsam…
Uzun bir süre…
*
Sonra, kollarımı iki yana açıp, iyice
Adımımı atsam hani, düşeceğim
Boşaltsam, çıkarsam, kussam bende birikenleri
Kocaman harflerle, bağırsam çağırsam
Büyük puntolarla
Altını çize çize, kalın kalın
Yırtıp göğsümü, avazım çıktığı kadar haykırsam:
- Rüzgâââââââââââââââââââââââââââââââââââââââââr!
- Rüzgâââââââââââââââââââââââââââr!
- Rüzgâââââââââââââââââr!
Hadi yap görevini!...
*
Şimdi yoklar mı, gittiler mi yani,
Aklımı, benle bırakıp, göçük… de bana hadi, öldüler mi sahi,
Kalbimi, önlerine katıp, bölük pörçük…
*
Rüzgâr yaktın canımı!
Nasıl kıydın, kıyabildin el kadar bebelere
ağzı süt kokan, bebek tutan ellere
anasının kuzusu, göz bebeklerine
neden alabora ettin, dalgaları da ayartıp,
nasıl serdin, ‘ ceset’ diye sahillere.
*
Rüzgâr, yaktın canımı!
Seni göklere hasret kalasın.
Seni kendini kaybedip daha bulamayasın.
dolanıp durasın,
bir o yana, bir bu yana
esemeyesin, gürleyemeyesin
avutasın kendini,
‘ben de rüzgarım’ diye
işte öyle
*
Yıkılsın dünyan,
devrilsin boyun posun
batsın yitsin,
en deli tutunduğun yerden.
Rüzgâr,
Yaprakların eline düşesin.
*
Şikâyet edeceğim seni yağmurlara
Adını yalancıya çıkarsınlar.
Öyle bir yerimden yakaladın ki beni
Kaçamadım!
Bakamadım!
Kalakaldım Himalayalar’ında
*
Öyle bir şey yaptın ki
Lime lime ettin; insanlığımı.
Beni yaktın, mahvettin,
Parçalara ayırdın; vicdanımı.
*
Öyle bir acıydı ki sırtladığın
Heybende ölen; imtihanımdı.
Rüzgâr; ezdin geçtin,
şanından geçilmez; Müslümanlığımı.
*
Bir dağın en tepesine tırmanıp kan ter içinde
yığılıp kalsam, avucumda gözyaşı
şu koca dünyada hiç mi yer yoktu?
Bir lokma ekmek, bir küçük toprak parçası…
öyle bir yerimden yakaladın ki beni
seni en saklı yerinden vurgun yakalasın
Rüzgâr; dilerim sen de tadasın
Seni insanların insafına kalasın