Pandayı odadan kim çıkardı ve IBAN

Nihayet Ayşe Beyza’nın bahsettiği gazetenin yazıhanesine gitme şerefine eriştim. Ofise girer girmez doğrudan Hakan Bey ile görüşmek istediğimi söyledim, isminin Tuba olduğunu zaten bildiğim hanımefendiye. Nereden biliyorum derseniz, bizim oraya gazete gelmiyor filan diye hep onu arıyorum. Ahbap olduk. Bazı gazetelerin “bizim oraya gazete gelmiyor” diye bir sorunu vardır. Komik ama vardır böyle bir sorun. Neyse ben beklemeye başladım. Beklerken bi sigara yakayım dedim, demez olaydım. Tuba Hanım meğer ‘Oturan Yeşilay’mış. Bakışlarıyla bana sigarayı yedirdi. Bakışlarına aldırmadım, tam çakmağı çaktım, yakacağım kâfiri, Tuba bu sefer hiç dolaylama yapmadı. “Şahsi Bey, lütfen sigaranızı söndürür müsünüz?” dedi.

Yuh. Gazetenin en çok okunan yazarıyım. Bana bunu diyen Allah bilir yazıları hiç okunmayan Ayşe Beyza’ya ne yapmaz. Hadi o da bi nebze Nihat Nasır’a neler yapmıyordur Tuba Hanım? Albayrak Efendi de yerinde değilmiş zaten. Onun replikası Ertuğrul Bey ile görüştüm. Yazılarımın karşılığında ufak bir telif ödemeleri için kendilerine bir IBAN numarası bırakmak istediğimi ağzımın içinde geveledim. Beni zerre dinlemiyor adam. Hı hı filan dedi. Bir kağıda IBAN numaramı yazıp masanın üzerine bıraktım. Kimse oralı olmadı. Odaya girdim çıkıncaya kadar O IBAN yazılı kağıt orada duruyordu. Kesin hâlâ duruyordur. Bir de benim suratıma hiç bakmayan Ertuğrul Efendi, sürekli yazı yazdı, haberlere baktı. Arada yabancı insanlarla telefonda konuştu. Çaktırmadan IBAN numarası yazılı kağıdı önüne doğru ittim. Birileri karton bardakta çay getirip pat diye o kağıdın üstüne koydu. Kağıt bardağın altı sızdırıyormuş. IBAN numarasının rakamları karıştı birbirine. Okunmaz hale geldi rakamlar. Ödemeyecekseniz ödemeyin de kardeşim insan bu kadar rezil edilmez. Olmaz yani.

Odada oyuncak bir panda vardı. Pandayı çaktırmadan odadan çıkarıp Yeşilaycı Tuba Hanımın masasının oraya bıraktım. Ne kadar kıymetliymiş bu panda. Tuba hanım meseleyi hemen Ayşe Beyza, Mehtap Hanım, Emrah Bey ile paylaşmış. Onlar da meseleyi Albayrak Efendi’ye ulaştırdılar. Aradı Hakan Bey. Dedi Şahsi, panda’yı sen mi çıkardın odadan? Dedim Ertuğrul Bey de odadaydı. Gazete ekibi ikna olmadı. Nümayiş yaptılar. Odadan pandayı kim çıkardı? Panda önemliymiş de, vay efendim oyuncak panda odadan çıkarılamazmış da. İhraç isteğiyle beni disipline sevk ettiler. Mecburen geri koydum odaya pandayı.

Bu gazetenin bir inandırıcılık sorunu var. Kimseyi, aslında Tayyip Erdoğan’la sorunları olmadığına ikna edemiyorlar ya. (Daha ne yapsınlar anlamadım, AK Parti’nin Milli Gazetesi’ne döndü gazete ama millet hala inanmıyor. Geçen gün bir arkadaşım “Tayyip Erdoğan bi genelge yayınlasın, Hakan ile sorunum yok diye” dedi. Eğer bir gram abartıyorsam ne olayım. Aynen böyle dedi. “Bi genelge yayınlasın”) Ben gazete ile ilgili daha enteresan bir tepkiyle karşılaştım. Bir aşırı AK Partili arkadaşım “Ya siz de böyle güncel haberler filan koysanız” dedi. “Ajansa abone olun, oradan alıp koyarsınız” Böyle dedi. Ağzını burnunu kırdığımın gazetesini okusun diye 30 lira ateşleyip pdf abonesi yapmıştım zalımı. Bir kez okumamış. Bir kez. Şifa niyetine bir kez okumamış adam.

Neyse. Ofisi ziyaret edip o devasa oyuncak pandayı gördüğümden beri, ben gazetenin inandırıcılık ve diğer bütün sorunlarının temelinde işte bu pandanın yattığına inandım artık. O pandayı o odadan kim çıkardı, o tabloyu o duvardan kim indirdi derken inandırıcılık uçup gidiyor. Yapacak bir şey yok. Sonra vay efendim o IBAN numarasını ben hiç görmedim, vay efendim tirajımız düşüyor. Düşer tabi. Zaten bu ağzını burnunu kırdığımın yazısını yazarken de Seddülbahir 32 Saat’in son bölümünü izliyorum internetten. Güleyim mi ağlayayım mı bilemedim. Bir de son bir şey “IBAN Numarası” diye bir şey olmaz. Ama şimdi ben gizli bir galat-ı meşhur hayranıyım. Hemen zıplamayın yani.