Hıristofiyas Maltas muamması (!) (?)

Sancaktar’ın entelektüel derinliğinin yetersizliğinden bizim anlamadığımız çok üst düzey bir terminoloji ile şikâyet eden bazı kardeşlerimize cevaben o dergide yazdığımız bir yazıyı, aynı şikâyete konu olan Diriliş Postası’nda bir kere daha neşrettiğimiz gibi, sığlığımızın yeni adresi işbu gazetede de neşretme gereğini duyduk. Buyurunuz efendim:
Yunanistan’daki “Altın Şafak” hareketinin köklerini Eflatun’da arayan ve antik Yunan felsefesinin diğer önde gelen temsilcilerinin de şu veya bu sebeple reddine hükmeden HıristofiyasMaltas, “arkaik ve anakronik” saydığı “milli kimlik”le mücadelede köklere inen tutarlı bir Maocu mudur, yoksa obsesif kompulsif bozukluk mu sergilemektedir? Maoculuğun kendisinin de zaten obsesif kompulsif bozukluk olduğu savıyla bir zamanlar Richard Nixon’ı pek eğlendiren Wang De’nin “Milliyetçi Çin” lakaplı Tayvan’ın “Altın Şafak” adıyla anılan –tevafuk?- ve resmî adı hakkında sayısız rivayet bulunan (resmiyette var olmadığını ‘vurgulamak’ amacıyla örgütün hiçbir zaman resmî bir adla adlandırılmadığı da ileri sürülen) istihbarat teşkilatının feylesof kılıklı kalemşoru olduğu gerçeğini yadsımak, en azından 1982’de New HorizonsIn Philosophic Stupidity dergisinde “Marwa Belgeleri” nin yayımlanmasından beri olası olmadığına göre, O’nun bu konudaki tespitlerini görmezden gelebiliriz.
Bilimsel etik de zaten öyle yapmamızı gerektirir. Ne var ki, Hıristofiyas Maltas’ın Maocu olduğuna dair en ufak bir belirtinin dahî bulunmamas ı, tam tersine felsefi anarşizmi benimsediğine dair belirtilere yapıtlarında sıkça rastlanması, ama bununla beraber felsefeyi de -nihayetinde bir disiplin olması ve dolayısıyla otoriteyi ‘çağrıştırması’ nedeniyleredde lâyık bulması, iyiden iyiye kafa karıştırıcıdır. Andy Warhol’un “filozof” versiyonu olmaktan öteye geçemeyen “pop-philosophy” üstadı (daha doğrusu ‘star’ı) Slavoj Žižek’in hiç kuşkusuz zekice ve fakat yine hiç kuşkusuz tecimsel eserleri (ki Dücane Cündioğlu’nun Philosophia Loren’i onların yanında Sein und Zeit gibi durmaktadır) ile konfora alıştırılan zihinlerin içinden çıkabileceği bir sorunsal değil bu. Daha ileri giderek, o sorunsalın varolduğunu tespite dahî yetmeyecek bir zihinsel yetersizlikten (öğretilmiş bir yetersizlikten) söz edebiliriz.
Konunun bir türlü aşılamaması -belki de doğru dürüst açılamaması b fazla) olsalar da işbu metin gibi yararsız kalan, en iyi ihtimalle zihinsel jimnastiğe yarayan ve fakat somut bir hayra işaret etmeyen / yönlendirmeyen / heveslendirmeyen türden “entelektüel” metinlere duyulan meraktır. Bize uymaz vesselam.