Zihniyet değişimi

Genel olarak karamsar değilim ama bir zihniyet devrimine ihtiyaç duyduğumuzu hissediyorum. Beylik bir söz gibi durabilir bu. Beylik bir söz ama doğru. Bugün Tayyip Erdoğan ve Nazarbayev’in ortaklaşa yayımladıkları bildiride bahsedilen türden bir değişimden bahsetmiyorum. Hep es geçtiğimiz ama sanki daha önemli, daha hayati bir şey sanki.
Kızımla akşam televizyon izlemek istesem adam akıllı bir şey bulamıyorum, bir kitapçıya gitsem beni heyecanlandıran bir şeyle karşılaşmıyorum, canla başla çıkardığımız gazetelerimiz dergilerimiz ‘halkta’ bir karşılık bulmuyor.
Sürekli reaksiyoner bir goy goy halindeyiz. Bir şeylere karşı olmakla geçiyor ömrümüz. Reddiye reddiye reddiye. Bu kadar edilgenlik fazla değil mi sizce de.
Şu an ‘muhafazakarların’ en iyi bildiği şey İstanbul’un imar planları. Emsaller ve arsalar. Avantajlı ‘üç artı bir’ler. ‘Bir artı bir’ler. Münevver olma telaşındaki bir avuç insanın sesi çıkmıyor. Efsane cümleler karşılık bulmuyor. Evren mi değişti? Uzayda mıyız?
Zihinlerimizi saçma sapan gündem maddelerine teslim ediyoruz. Sürekli ‘bir şeyleri izah’la geçiyor ömrümüz. Orta yolun yolcusu olduk. Algımız, ufkumuz daraldı. Herkesin kulak kabarttığı meseleler şehrin uzağından geçecek olan otobana kilitlenmiş vaziyette.
Kooperatif olsa da bir ev alsak. Ufak ufak ödesek. Onun ötesine geçemiyor. Tamam. Karamsar değilim. Bir damar var. Ama bu damar kan kaybediyor. Zihniyet değişimi derken böyle şeylerden bahsediyorum.