Cahit Zarifoğlu

Soyismi karakterine sirayet eden Türk şiirinin en “zarif şairi” Cahit Zarifoğlu, 1940 senesinde Ankara’da dünyaya geldi. Babasının tayini sebebiyle çocukluğunu güneydoğunun muhtelif illerinde geçirdi.Liseyi “şairler şehri” Kahramanmaraş’ta;Erdem Bayazıt, AlaaddinÖzdenören ve Rasim Özdenören gibi efsane şairler ve yazarlarla beraber okudu. Bir bilge gibi sürekli suskun ve düşünceli hâlleri, okulda arkadaşları tarafından “Aristo” namıyla çağrılmasına sebep oldu. Edebiyata da yine bu yıllarda yazdığı şiirler ve kompozisyonlarla başladı. En büyük tutkusu edebiyat olsa da güreş ve uçmak da onun için vazgeçilmezdi. Lise 2. sınıfta Maraş’tan kaçarak uçuş dersleri alabilmek için Eskişehir’e gitti. Eğitimini tamamlayıp göklerde süzülme arzusuna tam kavuşacakken, girdiği sağlık kontrolünde gözünde ve kulağında bir rahatsızlık olduğu gerekçesiyle uçak kullan- ma ehliyeti alamayacağını öğrendi. Liseden sonra İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Alman Dili ve Edebiyatı bölümüne yerleşti. Buradaki eğitimi de gerek çalışmak zorunda olması, gerekse yine maceracı karakterinin bir sonucu olan otostopla Avrupa turuna
çıkması sebepleriyle oldukça uzadı. Bu süreçte hiç peşini bırakmadığı yegâne uğraş ise yazmaktı.
Şiirleri ve yazıları, Sezai Karakoç’un Diriliş ve Nuri Pakdil’in Edebiyat dergisinde yayımlanan Cahit Zarifoğlu, daha sonraErdem Bayazıt, Rasim Özdenören, Akif İnan ve Nazif Gürdoğan'la birlikte İslamî edebiyatın en yaygın ve en gür sesi olacak Mavera dergisini kurdu. O sıralarda edebiyatın konusunu, bireysel temalı eserler teşkil etmekteydi. “Bir şair olmak isterdim İslam haritasında…”mısralarının sahibiCahit Zarifoğlu isemazlum Müslüman halklarının çığlıklarına kulaklarını tıkamadı. Afganlının, Filistinlinin, Hamalının acısını, şiirlerine muhteşem bir biçimde yansıttı. Afganistan onun gayretleri neticesinde edebiyatımıza girdi. Zarif şair, Mavera’nın bir sayısını “Afganistan Özel Sayısı” olarak yayımladı. Ancak edebiyat çevreleri bu tür şiirleri sanatla bağdaştırmıyordu. Bir söyleşide kendisine yöneltilen bu tarz eleştirilere şu cevabı vermişti: "Afganistan şiirleri yazdım. Hama diye bir şiir yazdım. Bunları ben yazmayacaktım da kim yazacaktı?”
Çocukları çok seven ve onları ihmal etmeyen Zarifoğlu, yazdığı çocuk kitaplarıyla onların gönlünde taht kurdu ve Türkiye Yazarlar Birliği Çocuk Edebiyatı Ödülü'nü kazandı. 7 Güzel Adam’ın hem müellifi hem de bir parçası olan Cahit Zarifoğlu, yakalandığı pankreas kanseri hastalığı sebebiyle 1987 yılında henüz 47 yaşındayken Hakk’ın rahmetine kavuştu. Tam ismi Abdurrahman Cahit Zarifoğlu olan şair, kendini isminin baş harfleri olan "ACZ" ile tanımlıyordu. Modern bir münacaat üslubuyla yazdığı “Sultan” adli şiiri bunu muazzam bir naiflikle hem gözler hem de kalpler önüne sermektedir.

Seçkin bir kimse değilim
ismimin baş harfleri acz tutuyor
Bağışlamanı dilerim
Sana zorsa bırak yanayım
Kolaysa esirgeme
Hayat bir boş rüyaymış
Geçen ibadetler özürlü
Eski günahlar dipdiri
Seçkin bir kimse değilim
İsmimin baş harflerinde kimliğim
Bağışlanmamı dilerim
Sana zorsa bırak yanayım
Kolaysa esirgeme
Hayat boş geçti
Geri kalan korkulu
Her adımım dolu olsa
İşe yaramaz katında
Biliyorum
Bağışlanmamı diliyorum