İran’da reformistler 160 sandalye bekliyor

İran’daki seçimlerde Humeyni yanlısı muhafazakârlar yenilgiyi kabul etmeye başladı

TAHRAN İran’da Reformist Politika Konseyi Üyesi Hüseyin Meraşi, “Bizim değerlendirmemize göre mecliste Reformistler ve Hükümeti Destekleyenler Birliği 160, muhafazakarlar ise 125 vekile sahip olacak” dedi.
Reformcuların önemli kazanımlar elde ettiği seçimler ve sonuçları değerlendiren Meraşi, seçim sonrasında parlamentoya giren bağımsız milletvekilleri hakkında saha çalışması yaptıklarını, buna göre de parlamentoda Reformistler ve Hükümeti Destekleyenler Birliği’nin 160, muhafazakar kanadın 125, dini azınlıkların da 5 sandalyeye sahip olmasını öngördüklerini söyledi. “220 kişinin meclise girmesi kesinleşti. 70 sandalye ise ikinci tur seçimlerine kaldı” diyen Meraşi şöyle devam etti:
“Durumu belli olan 220 vekilden 5’i Zerdüşti, Kelimi, Ermeni, Aşuri olmak üzere dini azınlıklardan seçildi. Geriye kalan 215 vekilin 120’sini Reformistler ve Hükümeti Destekleyenler Birliği milletvekilleri, 95’ini de muhafazakarlar oluşturuyor. Bizim öngörümüz, seçimlerde şekillenen Reformistler ve Hükümeti Destekleyenler Birliği’nin 120 vekiline, ikinci aşama seçimlere katılacak adaylardan 40 kişinin daha katılması yönünde. Bu durumda da Reformistler ve Hükümeti Destekleyenler Birliği’nin meclisteki sandalye sayısı 160’a ulaşacak.”
Muhafazakarların 15’inin Direniş Cephesi diye adlandırılan gruba mensup “aşırı muhafazakarlardan” oluştuğunu söyleyen Meraşi, “Aşırı muhafazakarların bu seçim yaşadığı en büyük sorun, kurmaylarının hepsini Tahran’dan aday göstermiş olmaları ve meclise girememeleridir. Muhafazakarların kalan kısmının ise liderliğini yapabilecek Ali Laricani gibi kimseler bulunuyor” diye konuştu.
Muhafazakarların oylarının düşmesinin en önemli sebeplerinden birinin de ekonomik sorunlar olduğunu söyleyen İranlı siyasetçi, şunları kaydetti:
“Mecliste 12 yıldan beri muhafazakarlar çoğunluktaydı. Bu süre içerisinde muhafazakarlar halkın sorunlarını çözmede başarılı olamadı. Yüksek enflasyon ve ekonomik durgunluk, yönetim sorunları ve ekonomik yolsuzluklar gibi bazı faktörler halkı muhafazakarlardan uzaklaştırdı.”