Delikanlılık

Roger Garaudy, Marksist bir Katolik’ti. Nasıl oluyordu, bilmiyorum. Ehemmiyeti yok zaten. 1980’li yılların başlarında ihtida etti. TÜYAP Kitap Fuarı’nda (galiba 1982) bizzat kendisinden dinlemiştim: Gençlik yıllarında, o zamanlar Fransız sömürgesi olan Cezayir’de idam cezasına çarptırılmış. Kurşuna dizilmesine karar verilmiş. Ne var ki, Garaudy’yi kurşuna dizmeleri emredilen Müslüman askerler (Fransız ordusundaki askerlerden bahsediyoruz) “Biz silahsız bir adamı vurmayız” deyip emre itaatsizlik etmişler. O sayede ölümden dönen Garaudy, ömründe ilk kez karşılaştığı Müslümanlardan gördüğü bu delikanlılıktan çok etkilenmiş ve İslam’a oracıkta ısınmış. Onu İslam’a götüren yol, bu delikanlılıkla açılmış.
Fransız ordusundaki o Müslüman Cezayirlilerin belki okuması yazması bile yoktu. Ama racon biliyorlardı. Alim geçinen ve gerçekten İslami ilimlere formel olarak vakıf olan, fakat neticede silahsız sivillerin katline cevaz veren Kaide şeyhlerinden, Bağdadi Grubu kadılarından daha ‘oturmuş’ bir Müslümanlıkları vardı. Yiğit, mert, delikanlıca duruşlarıyla Katolik bir Marksist’in kalbini fethettiler. Onların o hallerinden etkilenip ‘Adam dediğin böyle olur’ diye düşündü Garaudy. Ne güzel bir hikâye. Ne kadar yalın ve insani. Sivilleri havaya uçurmayı marifet belleyen Bağdadi Grubu, Boko Haram, Şebab vs’nin en büyük problemi, delikanlılıktan nasipsizliktir.