“Çözüm Süreci”ne çamur atanların dikkatine - Hakan Albayrak

Erdoğan’ın meşhur Diyarbakır konuşmasıyla başlayan “Çözüm Süreci”, yani Kürtlerin hakkını-hukukunu teslim etme ve “Kürt Meselesi” nden mütevellit şiddeti müzakere yoluyla nihayete erdirme gayreti, AK Parti hükümetlerinin gelmiş geçmiş en önemli, en kıymetli ve de en başarılı icraatlarından biridir.
Başarılı?
Evet, kesinlikle.
PKK’nın o süreçte şehirlere silah yığıp mayınlar döşemesinin bile gölgelemeyeceği kadar büyük bir başarıdan söz ediyoruz.
Türkiye Cumhuriyeti, bu süreçle, tarihinde ilk kez Kürtlere itimat telkin edebildi; onların kalplerini ya kazandı veya yumuşattı.
Kürtlerin gasp edilmiş haklarını bir bir iade etmesi ve henüz iade etmediklerinin iadesi için de geniş bir perspektif sunması, “Gerisinin legal siyaset zemininde halledilebileceği bir vasat oluştu, silahlı mücadelenin miadı doldu” dedirtmesi, barışın hatırı için geleneksel “Teröristlerle masaya oturmam” tutumundan vazgeçerek PKK ile de masaya oturması sayesinde, devlet, baş tacı olmadıysa da makul bulunmaya başladı.
“Çözüm Süreci”nin mimarlar ından Beşir Atalay, KARAR gazetesine verdiği beyanatta bu algının hayati önemine şöyle dikkat çekti:
“AK Parti hükümetlerinin yürüttüğü politikalar kendilerine (Kürtlere) büyük değer vermiştir. Onun için şu an yapılan yanlışlar ı desteklemezler. Görüyorsunuz, çağırıyorlar ama vatandaş gitmiyor artık. Bundan sonra da göreceksiniz, vatandaşın onlara desteği daha da azalacak.”
Gerçekten de AK Parti’nin başlattığı “Çözüm Süreci”yle gelen makul devlet algısı olmasaydı, HDP Eş Başkanı Denirtaş’ın çağrısı üzerine yüznbinler yürüyebilirdi Sur’a.