Eski Pentagon yetkilisi Michael Rubin’in Türkiye ile ilgili darbe senaryosunu okumuş veya duymuşsunuzdur.
Erdoğan düşmanlığında sınır tanımayan Rubin, ilgili makalesinde, “diktatör” Erdoğan’ın askeri bir darbeyle devrilmesi halinde bunun uluslararası camiada ciddi bir komplikasyona yol açmayacağını zira uluslararası güçlerin Erdoğan’dan yaka silktiğini filan yazarak potansiyel cuntaları harekete geçirmeyi murat etmiş olsa gerek.
Rubin’e kızalım edelim ama şu gerçeği de görelim: Uluslararası sistemin ağaları, soysuz çarklarına çomak sokup duran Erdoğan ve Yeni Türkiye’ye öyle müthiş bir kin duyuyorlar ki, ‘anti Erdoğanist’ bir darbeyi öpüp başlarının üstüne koyarlar.
Rubin, darbecilerin PKK ile iyi geçinmeleri ve Can Dündar gibi gazetecilerin üzerindeki baskıları kaldırmaları halinde, meşruiyet sorunu yaşamak şöyle dursun, uluslararası sistem nezdinde özgürlük kahramanı muamelesi bile görebileceklerini ima ediyor ve ne yazık ki bu da doğru.
Emperyalist manipülasyon odakları yetmezmiş gibi Paralelciler ve benzerleri de Batı’da öyle korkunç bir Erdoğan ve Yeni Türkiye resmi çiziyor ki, Batı kamuoyu Türkiye’de devletin Kürt halkına savaş açtığına filan ciddi ciddi inanıyor; askeri darbe olsa “Diktatör Erdoğan’a oh olsun!” derler, başka da bir şey demezler.
Peki, Türkiye’de bu saatten sonra hâlâ askeri darbe olabilir mi?
Evet, olabilir.
Erdoğan’a düşmanlığı Türkiye düşmanlığına kadar vardırmak, Erdoğan’ın yıkılması için Türkiye’nin yanmasını göze almak, Erdoğan ve yeni Türkiye ile mücadelede hiçbir ilke ve ölçü gözetmemek siyasetçiler, sanatçılar, sendikacılar, gazeteciler, akademisyenler vs, vs, vs arasında yaygın bir eğilim iken, bu ölçüsüz nefret furyasının askeriyeye de tesir etmediğini düşünmemiz için hiçbir sebep yok, tesir ettiğini düşünmemiz için ise sebep çok.
Erdoğan’ı bir kaşık suda boğmak için hazır bekleyen profesörler oldur da generaller olmaz mı?
Cumhurbaşkanı ve hükümetin TSK ile ilişkileri şu an için mükemmel görünse de, ihtiyatı asla elden bırakmamak lazım.
Türk Silahlı Kuvvetleri içinde yeni cuntaların oluşmayacağının hiçbir garantisi yok.
Yeni bir asker nesli yetiştirilmiş değil.
En üst komuta kademesi milli iradeye saygılı olsa da alt kademelerde milli iradeye karşı komplolar kurulabilir; Menderes iktidarına karşı kurulduğu gibi.
Şunu da belirtmeden geçmeyelim: Genelkurmay Başkanlığı, geçmişteki askeri darbeler için hâlâ özür dileyip yahut redd-i miras eylemiş değil, dolayısıyla en üst komuta kademesindeki kimi generallerin milli iradeye saygısı da konjonktürel bir tedbirden ibaret olabilir.
Askerî okullardaki tedrisat köklü bir reformdan geçirilip darbeci gelenekle (veya darbeleri mümkün kılan gelenekle) tamamen alâkasız yepyeni bir asker tipi oluşturulmalı, evet; fakat kısa vadede de yapılması gereken şeyler var.
Hiç vakit kaybedilmeden, hemen şimdi yapılması gereken şeyler…
Meselâ, başkentteki tankları en az 100 kilometre uzağa göndermek ve polis teşkilatı içinde anti darbe birlikleri oluşturup onları layıkıyla teçhiz etmek.
Erdoğan düşmanlığında sınır tanımayan Rubin, ilgili makalesinde, “diktatör” Erdoğan’ın askeri bir darbeyle devrilmesi halinde bunun uluslararası camiada ciddi bir komplikasyona yol açmayacağını zira uluslararası güçlerin Erdoğan’dan yaka silktiğini filan yazarak potansiyel cuntaları harekete geçirmeyi murat etmiş olsa gerek.
Rubin’e kızalım edelim ama şu gerçeği de görelim: Uluslararası sistemin ağaları, soysuz çarklarına çomak sokup duran Erdoğan ve Yeni Türkiye’ye öyle müthiş bir kin duyuyorlar ki, ‘anti Erdoğanist’ bir darbeyi öpüp başlarının üstüne koyarlar.
Rubin, darbecilerin PKK ile iyi geçinmeleri ve Can Dündar gibi gazetecilerin üzerindeki baskıları kaldırmaları halinde, meşruiyet sorunu yaşamak şöyle dursun, uluslararası sistem nezdinde özgürlük kahramanı muamelesi bile görebileceklerini ima ediyor ve ne yazık ki bu da doğru.
Emperyalist manipülasyon odakları yetmezmiş gibi Paralelciler ve benzerleri de Batı’da öyle korkunç bir Erdoğan ve Yeni Türkiye resmi çiziyor ki, Batı kamuoyu Türkiye’de devletin Kürt halkına savaş açtığına filan ciddi ciddi inanıyor; askeri darbe olsa “Diktatör Erdoğan’a oh olsun!” derler, başka da bir şey demezler.
Peki, Türkiye’de bu saatten sonra hâlâ askeri darbe olabilir mi?
Evet, olabilir.
Erdoğan’a düşmanlığı Türkiye düşmanlığına kadar vardırmak, Erdoğan’ın yıkılması için Türkiye’nin yanmasını göze almak, Erdoğan ve yeni Türkiye ile mücadelede hiçbir ilke ve ölçü gözetmemek siyasetçiler, sanatçılar, sendikacılar, gazeteciler, akademisyenler vs, vs, vs arasında yaygın bir eğilim iken, bu ölçüsüz nefret furyasının askeriyeye de tesir etmediğini düşünmemiz için hiçbir sebep yok, tesir ettiğini düşünmemiz için ise sebep çok.
Erdoğan’ı bir kaşık suda boğmak için hazır bekleyen profesörler oldur da generaller olmaz mı?
Cumhurbaşkanı ve hükümetin TSK ile ilişkileri şu an için mükemmel görünse de, ihtiyatı asla elden bırakmamak lazım.
Türk Silahlı Kuvvetleri içinde yeni cuntaların oluşmayacağının hiçbir garantisi yok.
Yeni bir asker nesli yetiştirilmiş değil.
En üst komuta kademesi milli iradeye saygılı olsa da alt kademelerde milli iradeye karşı komplolar kurulabilir; Menderes iktidarına karşı kurulduğu gibi.
Şunu da belirtmeden geçmeyelim: Genelkurmay Başkanlığı, geçmişteki askeri darbeler için hâlâ özür dileyip yahut redd-i miras eylemiş değil, dolayısıyla en üst komuta kademesindeki kimi generallerin milli iradeye saygısı da konjonktürel bir tedbirden ibaret olabilir.
Askerî okullardaki tedrisat köklü bir reformdan geçirilip darbeci gelenekle (veya darbeleri mümkün kılan gelenekle) tamamen alâkasız yepyeni bir asker tipi oluşturulmalı, evet; fakat kısa vadede de yapılması gereken şeyler var.
Hiç vakit kaybedilmeden, hemen şimdi yapılması gereken şeyler…
Meselâ, başkentteki tankları en az 100 kilometre uzağa göndermek ve polis teşkilatı içinde anti darbe birlikleri oluşturup onları layıkıyla teçhiz etmek.
Askerî darbe ihtimaline karşı
Reviewed by Habersizim
on
16:35:00
Rating:
Reviewed by Habersizim
on
16:35:00
Rating:
Hiç yorum yok: