“Mamma li Turchi”

Umberto Eco, Türkler, Kızıl Tugaylar ve PYD

Dünyaca ünlü İtalyan fikir adamı ve yazarı Umberto Eco öldü. Bu vesile ile Eco’dan mülhem bir şeyler yazalım dedik...

1979 yılında İtalya’nın meşhur Repubblica gazetesinde Umberto Eco’nun ‘tarih kurgu’ diyebileceğimiz türden bir yazısı çıkmıştı. İkinci Cihan Harbi’nden sonra dünyada ve İtalya’da olayların farklı bir seyir izlediği ve neticede İtalya’nın faşist bir Türk imparatorluğu tarafından kuşatıldığı varsayımına dayanan yazı, bidayette terör örgütü olan kahraman Kızıl Tugaylar’ın Türkleri nasıl geri püskürttüğünü anlatıyordu.

Türkiye, Roma kapılarına dayanmadı. Suriye kapılarına dayandı. Faşist emellerle değil, bilakis antifaşist emellerle. Esed’in Nusayri faşizmine, İran’ın Şii faşizmine, Bağdadi Grubu’nun Sünni faşizmine ve elbette PYD’nin Kürt faşizmine tepki gösteriyor Türkiye. Ayrıca Rusya ve İran’ın yayılmacılığına muhalefet ediyor. Yine de karşısına “Kızıl Tugaylar”ın çıktığını söyleyebiliriz. Bugün PYD/YPG (Suriye PKK’sı) saflarında yer alan ve Türkiye’ye diş bileyen komünist İtalyan gençleri 1970’li yılların gençleri olsalardı, herhalde Kızıl Tugaylar örgütünün saflarında komünist İtalya için silahlı devrim mücadelesinde yer alırlardı. Daha doğrusu, komünist İtalya için savaştıklarını zannederken aslında P2 Mason Locası’na ve dolayısıyla uluslararası sistemin ağalarına hizmet ederlerdi (Bkz. Aldo Moro hadisesi). Şimdi de, Bağdadi Grubu’yla mücadelenin çok ötesine geçen PYD/YPG yayılmacılığına “devrimci Kürt yoldaşlarla dayanışma” filan diyerek verdikleri destekle “Özgür Kürdistan”a hizmet ettiklerini zannederken aslında ABD ve Rusya’nın -ayrıca da İran’ınemperyalist komplolarına hizmet ediyorlar. Etnik temizliğe, yani faşizmin dik âlâsına da. Bağdadi Grubu’na karşı savaş motivasyonuyla PYD/YPG saflarına katılmış olanlara bir şey diyemeyiz; fakat PYD/YPG’nin etnik temizlik emelleri ayyuka çıkmışken ve “Kürt halkının savunma birlikleri” olma iddiasındaki savaşçıları Bağdadi Grubu’nu bırakıp Suriye Devrimi’ne (hem de Bağdadi Grubu’na karşı savaşta PYD/YPG’yi yaya bırakan devrimcilere) Esed dikatörlüğü, ABD, Rusya ve İran adına saldırırken PYD/YPG saflarında yer almaya devam eden ve Türkiye ile muharebeye hazırlanan komünist İtalyanlar öyle saçmalıyorlar ki, bu saçmalık ancak akıl almaz bir salaklıkla veya P2 Mason Locası’nın tezgâhıyla izah edilebilir. İkisinin aynı anda geçerli olması şiddetle muhtemel.

Belki de bütün mesele, bilinçaltına kazılan “Mamma li Turchi”den ibarettir. Osmanlı’nın İtalya’ya düzenlediği akınlardan kalma bir ‘sendromu’ ifade ediyor bu. “Mamma li Turchi”, yani “Amanın Türkler!” Şöyle bir ‘formülasyon’ şekillenmiş olabilir o gençlerin bilinçaltında: “Türklerin Roma kapılarına dayanmazsını engellemenin yolu, onları Ortadoğu’da oyalamaktan geçiyor. Türk düşmanı PYD/YPG’ye vereceğimiz destek, Türklerin Roma’ya kadar uzanacak derecede güçlenmesini engellemeye yarayacaktır.”

Çok mu fantastik?
Hiç değil.
Koca Umberto Eco’ya “Roma’yı kuşatan Türk imparatorluğuna karşı Kızıl Tugaylar direnişi” konulu bir yazı yazdırabilen “Mamma li Turchi” sendromu, o gençleri PYD/YPG saflarına mı itemeyecek?